Debora

Ik ben Debora en werk graag met kinderen…

Werken met kinderen doe ik al heel lang! Niet alleen als fotograaf. Ik ben ooit begonnen met vrijwilligerswerk als zwemdocent bij de Rotterdamse Reddingsbrigade. Ik gaf zwemles aan kinderen vanaf 4 jaar in badje drie. Ik vond badje drie heel bijzonder. Dit is het badje waarbij de kinderen voor het eerst de bodem niet meer kunnen voelen. Hand in hand nam ik ieder kind mee en doordat ik het vertrouwen van de kinderen kreeg, durfden ze steeds verder te gaan. Wanneer ze helemaal zelf zwommen, mochten ze door naar het diepe bad. Als een kind niet het diepe bad in durfde, ging ik met ze mee het water in en door mijn aanpak zwommen ze al gauw trots hele banen!

Scout in hart…

Na een paar jaar ben ik scouting ingerold als teamleidster bij de Calandtroep in Rotterdam. Hier werkte ik met kinderen vanaf 6 tot 17 jaar en was ik teamleidster van een jong leidinggevend team van 18 tot 25 jaar. Iedere zaterdag speelden we heel veel spelletjes en gingen we regelmatig op kamp. De kleintjes waren dan een week van huis en dat is soms toch wel moeilijk! Met veel plezier wist ik de welpengroep op te bouwen van 4 naar 19 leden. Dit kwam omdat ze allemaal hun vriendjes mee namen!

En grote kinderen…

Tegelijkertijd was ik werkzaam als docent bij Davinci te Dordrecht. Ik gaf MBO 1 les aan een hele bijzondere doelgroep! De leerlingen van de AKA klassen (tegenwoordig ‘Entree’ genoemd) hebben daar de laatste mogelijkheid om een MBO diploma te behalen. Ze komen naar deze opleiding door diverse redenen. Sommige zijn diverse keren van eerdere scholen gestuurd, sommige hebben detentie gehad, sommige zitten in een moeilijke situatie thuis, sommige konden moeilijk leren en het was niet ongewoon om 5 tienermoeders en of vaders in mijn klas te hebben. Vooral deze doelgroep heeft moeite met het vertrouwen geven in een ander, daarbij hebben ze al te vaak hun neus gestoten. Mijn ervaring is dat ze aan het begin van het schooljaar heel sceptisch waren en aan het einde van het jaar ontving ik een hand of een knuffel met een gemeend ‘dank-je-wel’!

De liefste van de hele wereld!

In 2011 beviel ik van mijn lieve dochter Nathalie. Door het krijgen van Nathalie ben ik ervaringsdeskundige op het gebied van baby’s. Door het verzorgen van een baby zag ik van heel dichtbij hoe snel baby’s, peuters en kleuters ontwikkelen en hoe bijzonder de periode van de 1ste 4 jaar is. Iedere week lijkt ze weer veranderd!

Geluk bij een ongeluk… en toen was er Knuffy!

Door ziekte (langdurige slapeloosheid) ben ik uiteindelijk met het werk als docent gestopt. Ik heb me totaal in de fotografie geworpen. Het ontspande me. Het was een logische stap vanuit mijn opleidingsachtergrond. Namelijk de opleiding Grafische vormgeving en de opleiding Grafimediatechnologie. Door middel van het volgen van cursussen, 1 op 1 lessen en heel wat ‘schieturen’ (!!) heb ik het fotograferen me helemaal eigen gemaakt.

Fotograferen was al snel veel meer dan een ‘uit de kluiten gewassen hobby’. Het was niet meer dan logisch om me op een gegeven moment (juli 2013) in te schrijven bij de KVK en me te specialiseren als kinderfotograaf. Ik fotografeer nu fulltime. Ik vind het ontzettend leuk en erg dankbaar. De reacties van ouders zijn voor mij heel speciaal en ik voel dat hun dankbaarheid echt is. Onderweg naar buiten zeg ik vaak: ‘graag tot ziens!’ en krijg ik als antwoord meestal iets in de trant van: “echt wel!” of “zeker weten!”… Na een paar dagen ontvangen de ouders het resultaat van de foto’s. Digitaal of in de vorm van mooie afdruk. Dan krijg ik vaak nog een mailtje terug met een compliment voor het gemaakte werk!

Debora van Tigchelhoven